Signalen, Synchroniciteit en een Vlinder: Vertrouwen op de Wijsheid van het Leven
Hoi allemaal, ik wilde graag een klein wonder met jullie delen.
Gisteren werd ik heel vroeg wakker, ik kon niet meer slapen. Ik was gewoon klaarwakker, ik maakte me er niet acht druk om, mijn gedachten dwaalden af en ik was gewoon... present.
Ik keek naar het raam en zag het licht binnenvallen, het klaarde op van donker naar een zacht blauw, gewoon zo prachtig. Ik hou van dat moment vlak voordat de dag ontwaakt, het blauwe uur. Een stemmetje in mijn hoofd zei: sta op, pak je camera, ga naar buiten. Dit licht mag je niet missen.
Ik zit al een tijdje in een uitdagende periode door een rugblessure, ik kan amper wandelen, en mijn stemming was de laatste dagen echt gezakt, alles voelde hopeloos aan. Maar die ochtend nam iets wijzers het gewoon over. Grappig hoe dat gaat, wijsheid duikt op net wanneer je er niet naar op zoek bent, als een klein fluisterend stemmentje van diep vanbinnen.
Ik kleedde me aan en pakte mijn fiets (ja, fietsen kan ik gelukkig nog, daar ben ik heel dankbaar voor). De straten waren nog leeg, de stad was stil. Ik had geen plan, ik volgde gewoon die ingeving, nam mijn omgeving in me op, stopte hier en daar om foto's te nemen.
*foto genomen die ochtend tijdens mijn tocht — ©️ Nathalie Douxfils
Ik kwam uit bij het treinstation, het was inmiddels 6.30 uur 's ochtends, en de koffiezaak ging net open. Ik ging zitten met een koffie, rust sijpelde binnen, gewoon kijkend naar mensen die voorbijkwamen op weg naar hun trein. Toen bedacht ik dat ik beter naar huis kon gaan voordat mijn gezin wakker werd en zich zou afvragen waar ik was.
Terug bij mijn fiets voelde ik iets onder mijn schoen. Ik dacht dat het een steentje was, maar nee, er plakte iets vast. Eerst dacht ik, ach schattig, een plastic sterretje van een kind. Ik moest glimlachen, dacht: "haha, the universe has my back and is guiding me" Toen keek ik beter... het was een piepklein glanzend vlindertje.
Thuisgekomen zocht ik op wat de betekenis van de vlinder ons vertelt:
"Kies ervoor om speels, liefdevol en vreugdevol te zijn, en je zult al snel het wonder kennen dat jouw ziel door jou heen wil beleven. Vandaag is een dag voor vreugde, dus laat je licht schijnen! Kijk om je heen en zie de schoonheid die overal is, in iedereen, ook in jou."
Dat was letterlijk mijn ochtend. Niets geforceerd, niets gepland, gewoon een moment van helderheid dat vanzelf opkwam en me eraan herinnerde hoeveel schoonheid er is in het dagdagelijkse. Mijn gemoed ging weer omhoog, niets te forceren of uit te zoeken. Het universum stond die ochtend echt achter me, letterlijk, onder mijn schoen.
Het is zo mooi om te zien hoe het universum ons aanmoedigt en meeneemt naar meer bloei en vreugde. Het is leuk om deze wonderen op te merken. We missen ze vaak wanneer we te diep verdwaald zijn in ons denken.
Onze ziel, onze geest, levensenergie, die ons levend en ademend maakt, is altijd hier bij ons... ik vraag me af welke signalen ik hierna nog zal opmerken.